اخبار سرویس
-
فریبکار تک‌چشم!
زمانیکه قحطی جهان را فرا گرفته و مردمی گرسنه و ناامید در انتظار منجی هستند، توطئه‌ای تاریک آغاز می‌شود. مردی می‌آید که نامش دجال است.
-
ژنرال ارشد امام زمان ارواحنا فداه
هفت ماه مانده به ظهور؛ از یمن، مردی با پرچمی سفید برمی‌خیزد که تاریخ نامش را پنهان کرده؛ اما روایات، او را «یمانی» می‌خوانند، فرمانده‌ای از تبار سیدالشهدا.
-
صیحه آسمانی؛ شوک آخرالزمان!
یک روز که شاید همه‌چیز عادی به نظر برسد، آسمان با همه انسان‌ها از غرب تا شرق صحبت خواهد کرد. امام صادق علیه‌السلام صیحه آسمان را در کنار خروج سفیانی، قیام یمانی، خسف بیداء و قتل نفس زکیه، از نشانه‌های حتمی پیش از قیام می‌دانند.
-
مرگ سفید؛ یکی از علائم ظهور!
امام صادق علیه‌السلام پرده از دورانی هولناک برداشته‌اند؛ روزگاری ملتهب پیش از ظهور، که جهان گرفتارِ دو کابوسِ سهمگین می‌شود: «مرگ سرخ» و «مرگ سفید».
-
خطرناک‌ترین دشمن امام زمان!
برخلاف تصور مردم، خطرناک‌ترین دشمن امام زمان ارواحنا فداه نه با ارتش و تجهیزات نظامی زندگی می‌کند و نه حتی هیولای شاخ‌دار و عجیب و غریبی است! بلکه با یک تکه نان خشک، لباسی کهنه و صلیبی بر گردن ظاهر می‌شود و نامش سفیانی است. جمعه هر هفته منتظر باشید که در تبیان یکی از موضوعات مرتبط با مهدویت را بررسی خواهیم کرد.
-
کجاست آن خورشیدی که ریشه شب و بیداد را می‌خشکاند؟
أَیْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ الظَّلَمَةِ کجاست آن خورشیدی که ریشه شب و بیداد را می‌خشکاند؟| دعای ندبه
-
عید وصال (۱۵ شعبان)
خورشید مکه در سامرا طلوع کرد! میلاد منجی عالم مبارک. امروز چهل روز از عهد تو گذشت. اما این پایان نیست؛ امروز روز بیعت دوباره است. با تمام وجود بگو: «لبیک یا مهدی». امروز شادی‌ات را با همه تقسیم کن و عهد ببند که تا آخرین نفس، منتظر واقعی بمانی.
-
روز چهلم: شب احیای عهد (۱۴ شعبان)
امشب، شبِ میلاد قطب عالم امکان، مهدی صاحب الزمان است. امشب را تا صبح به مناجات و استغفار بگذران. در قنوت نمازهایت، فقط یک حاجت را فریاد بزن: «عجل لولیک الفرج». امشب، امضای قبولی این چله را از دستان خود مولا بگیر.
-
کجایی ای ذخیرۀ خدا؟! بیا و جانی تازه به کالبد خوبی‌ها بِدَم
أَیْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِیدِ الْفَرَائِضِ وَ السُّنَنِ؛ کجایی ای ذخیرۀ خدا؟! بیا و جانی تازه به کالبد خوبی‌ها بِدَم | دعای ندبه
-
ژنرال بی‌نامِ جبهۀ حق در آستانۀ ظهور
آخرالزمان در ادبیات دینی، دورانی است آکنده از فتنه، آشوب و سردرگمی؛ روزگاری که مرز حق و باطل چنان درهم می‌آمیزد که تشخیص حق از باطل حتی برای خواص و بزرگان هم سخت می‌شود. در چنین هنگامه‌ای، پرچم‌های بسیاری برافراشته می‌شوند؛ هر کدام مدعی حقانیت و هر یک طالب پیروی. اما روایات اسلامی از میان این همه پرچم، تنها یکی را نشان کرده‌اند که راه گم نمی‌کند: پرچم سفید یمانی. اما چه چیز یمانی را از دیگر چهره‌های آخرالزمانی متمایز می‌سازد؟
